Σκέψεις

Live the moment.

O εφιάλτης της ατζέντας

Χθες ονειρεύτηκα ότι κοίταγα την ατζέντα κ ο Γενάρης είχε 15 μερες επιπλέον. Σύνολο 45!

Πάντα είχα μια εμμονή με τα ημερολόγια από μικρό παιδί. Πάντα μια ατζέντα κ αν κάπου πρόχειρα ήθελα κάτι να προγραμματίσω θυμάμαι όταν κράταγα μαγαζί καθόμουν στο μπαρ κ έφτιαχνα επιτόπου σε ένα σουβερ μπύρας.

Το άγχος του χρόνου που περνάει κ θες να τα στριμώξεις όλα… ή μήπως η επιθυμία να κάνεις σχέδια για το μέλλον…?

Πάντα κάτι περιμένεις έλεγα μέχρι που τελικά πριν χρόνια αποφάσισα ότι να ζει κανείς τη στιγμή ειναι αυτό που μετράει.

Και αυτό μου το έμαθε κάποια που έφυγε πολύ νωρίς και αναπάντεχα από κοντά μου πριν 17 χρόνια, αλλά ζούσε κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία.

Σκέψεις

I cover the waterfront sound on🔉

January almost gone
Σκέψεις

H Πόλη μετά τις γιορτές

Kifissias Avenue

Με μια ματιά.

Στην Δύση της μέρας στα χρώματα του ουρανού που χρωματιζουν αυτήν την θορυβώδη πόλη.

Ξαφνικά κατάλαβα ότι ο δρόμος ήταν άδειος σχεδόν και αυτό έδειχνε μια ηρεμια – όση μπορεί να έχει μια λεοφωρος.

Στο μέσον του Γενάρη ερχεται η γαλήνη μετά τον πόλεμο του εορταστικού κομφούζιου.Οι επισκέπτες της επαρχίας ηρθαν ψώνισαν κ απήλθαν.

οι άδειες τελείωσαν τα λεφτά επίσης και κάθε κατεργαρης γύρισε στον πάγκο του ή το θρανίο του διαλέξτε.

Αυτο το γνωστό τοπίο που πάντα είναι πνιγμένο στην κίνηση πηρε μια ανάσα τοση που κατάφερα να δω τα χρώματα χωρίς να μ’ αποσπάσει τίποτα άλλο την προσοχή.

Ισως τελικά υπάρχει η ομορφιά παντού απλά πρέπει να την ψάξουμε.